Πονεμένο Ημερολόγιο 1

Η ώρα ήταν 8.20 όταν μου το είπε. Μέσα σε όλα αυτά που γίνονται τόσες μέρες αυτό ήταν το τελειωτικό. Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Με τον Κωνσταντίνο είχαμε μία πάρα πολύ όμορφη σχέση. Ήμασταν πάρα πολύ αγαπημένοι σε σημείο να μην αντέχουμε αν μία μέρα δεν βλεπόμασταν. Είμαστε συμφοιτητές οπότε η... Continue Reading →

Advertisements

Το Απόλυτο

  Κι όμως...σε σκέφτομαι ακόμα.Δεν ξεχνιέται εύκολα αυτό που ζήσαμε.Το πάθος που νιώσαμε.Την έλξη και την οικειότητα που είχαν τα κορμιά μας όταν συναντήθηκαν ξανά. Μπορεί εσύ να νομίζεις πως ξέχασες αλλά το σώμα σου θυμάται κάθε λεπτομέρεια του σώματός του. Χωρίς ντροπές και αναστολές ξέρω πως όταν γυρίσεις και με κοιτάξεις με το βλέμμα....αυτό...το... Continue Reading →

Στα όνειρα θα βρισκόμαστε…

Με είχες αγκαλιά.Ποσο ωραία ήταν.Για μια στιγμή ξέχασα.Και μετά κατάλαβα.Τα κατάλαβα όλα. Όνειρο ήταν και πέρασε,  πόσο αληθινό.Δεν μπορούσα να ξεχωρίσω την πραγματικότητα από το όνειρο.Σα να συναντηθήκαμε για μια στιγμή στα όνειρα μας και μετά να συνεχίσαμε και οι δύο ήρεμοι και απόψε τον ύπνο μας. Γιατί οι μέρες περνάνε μακριά σου , και... Continue Reading →

Κεραυνοβόλος έρωτας ή μια καύλα της στιγμής;

Τον βλέπεις και σε κατακλύει αυτός ο πόθος να τον εξερευνήσεις,να τον ακουμπήσεις και ας κάθεται ακριβώς δίπλα σου.Να νιώσεις αυτή την ανατριχίλα σε όλο σου το είναι, μόνο με ένα του άγγιγμα, και να εύχεσαι να μη σταματήσει εκεί.Δε σε νοιάζει ο κόσμος,εύχεσαι να μην υπήρχε εκείνη την στιγμή κάνεις μέσα στο δωμάτιο, μόνο... Continue Reading →

Εξομολόγηση Vol3

Θέλω ξανά,σε θέλω ξανά στην ζωή μου.Θέλω να γίνεις η καθημερινότητά μου και πάλι.Να ξυπνάω και να σου λέω καλημέρα γιατί μόνο δίπλα σου είναι καλή η μέρα μου.Να σου λέω πάντα καληνύχτα,και να μην βάζω γλώσσα μέσα μου όταν σου μιλάω για τα απλά καθημερινά πράγματα που συμβαίνουν στην ζωή μου.Και εσύ να με... Continue Reading →

Περιμένεις ακόμα;

Πόσος καιρός πέρασε άραγε;;Έχασα το μέτρημα,δεν είναι πολύς καιρός μη φανταστείς απλά κουράστηκα.Κάπου στην μέση κουράστηκα να αναμένω τον γυρισμό σου.Έχω ξεχάσει τη  μορφή σου.Ίσως και εσύ την δικιά μου.Είχες πει για λίγο αλλά ο καιρός περνάει , αλλάζω μακριά σου,και εσύ αλλάζεις δε το βλέπεις; Και όσο ο καιρός περνάει απομακρύνομαι όλο και πιο... Continue Reading →

Δένεσαι με λέξεις και συναισθήματα και ξεχνάς το τώρα και το εγώ.

Αλλαγή: ο μεγαλύτερος φόβος σου Ανάμνηση: η μεγαλύτερη αγάπη σου Ξεχνάς ποια είσαι, τι αξίζεις και τι δίνεις. Ξεχνάς τον εαυτό σου. Ξεχνάς εσένα. Δεν νιώθεις ελεύθερη όταν είσαι μόνη, νιώθεις ότι κάτι σου λείπει, ότι κάποιος σου λείπει. Ζητάς  απεγνωσμένα μηνύματα, αναπάντητες κλήσεις , καρδιές, αγκαλιές, φιλιά, λόγια αγάπης, λόγια επανένωσης, λίγο ενδιαφέρον, λίγη... Continue Reading →

Περιπέτειες στο Μέτσοβο

Σαν φοιτήτρια και εγώ αγαπώ τα ταξίδια, ειδικά αν τα ταξίδια συμπεριλαμβάνουν και καλή παρέα. Έτσι στο δεύτερο έτος αποφασίζουμε με το αγόρι μου ,αφού είχαμε ακούσει τα καλύτερα, να πάμε στο Μέτσοβο για τα Χριστούγεννα. Όσο ήμασταν εκεί είχαμε σχεδιάσει να επισκεφτούμε διάφορα μέρη. Το πρώτο που πήγαμε ήταν μια παγωμένη λίμνη που ήταν... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑